𝗞𝘄𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶 𝗧𝘂𝗻𝗮𝗽𝗶𝗴𝗮 𝗣𝗶𝗰𝗵𝗮?

Watu wengi wanafikiri wanapiga picha ili kunasa kile wanachopenda. Lakini angalia kwa karibu, na utagundua kitu zaidi: tunapiga picha kile tunachoogopa kupoteza.

Fikiria hivi, tukiwa out, tunapiga picha kwa shauku sana machweo ya jua, ufukwe, barabara za jiji na chakula cha mchana au jioni cha familia au marafiki. Kwa nini? Kwa sababu tunajua ni vya muda mfupi, na punde tu hatutakuwa hapo tena. 

Tayari tunahuzunika kwa ndani, hata tunapotabasamu mbele ya kamera. Ndani yetu tunaelewa kuwa kicheko kwenye meza hiyo au mandhari nzuri za kuvutia, hata ile hisia ya kuwa huru na kujiliwaza kutokana na mazonge ya maisha ya kila siku ... yote hupotea kama ilivyokuja.

Jambo hilo hilo hufanyika katika siku za kuzaliwa, harusi, na kuhitimu masomo. Tunashikilia simu ili kurekodi mtoto wetu akitembea kwenye jukwaa au rafiki wa karibu akisema "Ndiyo, ninakubali," pale anapovishwa pete ya uchumba ama ya ndoa, si kwa sababu tunalipenda sana tukio hilo, bali ni kwa sababu tunaogopa si la kudumu.

Kila picha tunayopiga ni ukiri kwamba:-

🌿"𝙉𝙞𝙣𝙖 𝙝𝙤𝙛𝙪 𝙣𝙞𝙩𝙖𝙨𝙖𝙝𝙖𝙪 𝙝𝙞𝙡𝙞"

🌿"𝙉𝙞𝙣𝙖 𝙝𝙤𝙛𝙪 𝙝𝙖𝙡𝙞 𝙝𝙞𝙞 𝙞𝙩𝙖𝙗𝙖𝙙𝙞𝙡𝙞𝙠𝙖 𝙢𝙪𝙙𝙖 𝙨𝙞 𝙢𝙧𝙚𝙛𝙪"

🌿"𝙉𝙞𝙣𝙖 𝙝𝙤𝙛𝙪 𝙠𝙪𝙬𝙖 𝙨𝙞𝙩𝙖𝙬𝙖𝙝𝙞 𝙠𝙪𝙬𝙖 𝙣𝙖 𝙛𝙪𝙧𝙖𝙝𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙖 𝙝𝙞𝙞 𝙩𝙚𝙣𝙖"

🌿"𝙉𝙞𝙣𝙖 𝙝𝙞𝙛𝙪 𝙨𝙞𝙣𝙩𝙖𝙥𝙖𝙩𝙖 𝙘𝙝𝙖𝙠𝙪𝙡𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙖 𝙝𝙞𝙠𝙞 𝙝𝙞𝙫𝙞 𝙠𝙖𝙧𝙞𝙗𝙪𝙣𝙞".

Hatupigi picha tu kukumbuka mambo muhimu. Tunapiga picha kwa sababu tunajua hatuwezi kuwa hapo milele. 

Ukitaka kujua kile mtu ana hofia kukipoteza, au kile ambacho hana uhakika kukipata hivi karibuni, basi fuatilia picha anazopiga.